10 сарийн 18-ний Өдрийн сониноос Монгол улсийн нэгэн иргэн эмнэлгийн газар хагас өдөр байсан ч эмнэлгийн тусламж авч чадалгүйгээр насан эцэслэсэн тухай харамсалтай мэдээг олж уншлаа. Шалтгаанийг тухайн нийтлэл бичсэн сэтгүүлч түүний очсон эмнэлгийн байгууллагаас голлон эрэн хайсан хандлагатайгаар бичсэн санагдав. Тэгэлгүй ч яахав. Харин тухайн байгууллагийн орлогч дарга хэмээх нэгэн эрхэм хэлэхдээ “эргүүлийн цагдаагаар хүргүүлж ирсэн нэгэн “архичин” яах гэж байгаа нь мэдэгдэхгүй унтаж байсан гэсэн, манай байгууллагын байранд нас барсанд харамсаж байна” гэсэн утгатай ярилцлага өгчээ. Харин түүний ойр орчимд тухайн үед байсан иргэд түүнийг эмнэлгийн тусламж хүсэж байсан гэж хэлсэн тухай сэтгүүлчид мэдээллэжээ.
Дээрхи эмгэнэлтэй хэргийн талаар тэр эмнэлэг, энэ согтуу гэж хэргийн буруутанг олж тогтоохыг урьтал болгосонгүй. Зөвхөн өөрийнхөө бодолд туссан уг хэргийн талаархи шалтгаанийг хэлэх гэсэн юм. Тэр бол манай нийгмийн дээдхэс гэгдэх нөхдөөсөө авахуулад доодох гэгдэх олон хүмүүст нийтлэг ажиглагддаг “Хариуцлагаас Зугатах Зан”.
Бодоод үзьелдээ бүгдээрээ. Хэрэв тухайн хүнийг эмнэлэгт хүргэж ирсэн эргүүлийн цагдаа жоохон л “хүнлэг” сэтгэл гаргаад эмч нарт хариуцлагатайгаар эмчлэхийг хүссэн бол... Хүлээн авсан эмч нь ажилдаа мэргэшсэн, өвчтнийхөө зовиур шаналалыг шуудхан мэдэж оновчтой арга хэмжээ авах сэтгэл өчүүхэн ч гэсэн төрсөн бол... Мөн бусад эмч нар, тухайн байгууллагийн ажилчид талийгаачийн хажуугаар нь зүгээр хараад өнгөрхийн оронд энэ хүн яасан юм бол, хүн гуай зүгээр үү? гээд л асууж ярилцсан бол... Оройлцоо нь байсан жирийн иргэд эмч нарт түүний бие тааруу буйг мэдэгдэн арга хэмжээ авахыг шаардсан бол... тэр хүн өнөөдөр амьд байж болох байлаа. Хамгийн гол нь ХҮМҮҮС хоорондийн нэгнийхээ төлөө гэх сэтгэл дутагдсан болоод тэр хүн өнөөдөр бидний дунд алга болжээ. Ажил үүрэг хүлээсэн цагдаа эмч нар тэр ажлаа хийсэн нэр төдий зүгээгүйсэн бол... Ихэнхдээ хийдүүлж бус хийж буй ажлаа нийгмийн үйлчилгээний алба гэдгийг сайтар ойлгож ажилласан бол... гэх мэтчилэн гээр миний бол... ууд цааш үргэлжлэн, бичиж буй сэдвээс маань бүр хазгайруулж орхих гээд болдоггүй ээ.
Хамгийн гол хэлэх гэсэн санаа маань “эмнэлэг, цагдаа, татвар гээд төрийн бусад үйлчилгээний албаныхан энэ миний ажил биш, тэр мэднэ тийшээ яв гээд өөрөөсөө бүх зүйлийг зайлуулдаг нэг болчимгүй зан манай нийгэмд их байгаа ажиглагддаг. Тэдгээр төрийн албаны хүнд сурталтай хэсэг нөхөд төр иргэддээ үйлчлэх, тэднийг хамгаалахийн тулд оршин байдаг газар гэдгийг ойлгодоггүй, бас мэддэггүй нь төдий чинээ юм. Шууд биш хамааралтай ч, ХЗЗ-ын улмаас нэгэн хүний алтан амь золиос болжээ гэсэн бодол төрлөө.
“хүчтэй төрийн” “архичин нэгэн залуу” R.I.P
